Elk kind een etiket?

Waarom praten we over kinderen zo vaak in termen van leerproblemen en gedragsproblemen? Ons taalgebruik is doordrenkt van dit deficit-denken: een kind dat niet oplet heeft ADHD, een kind dat zichzelf niet zo goed kan verkopen heeft autisme, en een kind dat zenuwachtig is voor een toets heeft faalangst. Maar niet elk probleem is een stoornis, en niet elke vorm van lastig gedrag behoeft medicatie.

Langzamerhand is duidelijk geworden dat we in een moeras terecht zijn gekomen en dwaallichtjes gevolgd hebben. De ‘probleemindustrie’ wordt door hoogleraar Pedagogiek Micha de Winter aangewezen als een van de oorzaken.

Aan de vooravond van ingrijpende veranderingen in de zorg voor jeugd valt er nog veel werk te verzetten. De gemeenten zijn vanaf 1 januari 2015 verantwoordelijk voor jeugdhulp en in het onderwijs maakte de rugzak per 1 augustus 2014 plaats voor Passend Onderwijs. Maar de meest ingrijpende verandering zal moeten plaatsvinden in de kijk op kinderen en jongeren. Of zoals een Deense jeugdzorgconsultant onlangs zijn Nederlandse gehoor voorhield: ”The wrong me” – Children are not having difficulties, they are in difficulties’.

via Elk kind een etiket?.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s